عصر اعاده حيثيت

نگاهى به  نشريه ايسكرا  

 در ستايش اكتبر

براستى در چنين ايامى چه مىتوان نوشت؟ چه مىتوان گفت؟ كدام كلام و كدامين تصوير مىتواند گوياى شكوهمندى چنين روزى باشد؟ روزى كه دنيا را تكان دارد. روزى كه تاريخ را ورقى ديگر زد و بذر اميد را دردل زحمتكشان دنيا  نشاند.

اسمولنى ، قلب انقلاب

حتما شما هم به كررات عكس بالا را ديده ايد. اين عكس محل استقرار انقلابيون اكتبر را نشان مىدهد  كه ساختمان " اسمولنى" خوانده مىشد.  در همين ساختمان بود كه رهبران انقلاب اكتبر سخنرانى هاى بيشمار كردند و مهمترين تصميمات را براى اينده مردمشان گرفتند. به همين بهانه  قصد دارم كمى از " اسمولنى" بگويم.

ده سال پس از انقلاب، جدال ياس و اميد

گرايشهاى متفاوت كمونيست در جهان  هركدام تاريخى را براى شكست انقلاب اكتبر اعلام مىكنند. گروهى چند ماه پس از انقلاب را شروع شكست  آن مىشناسند. برخى مرگ لنين را پايان انقلاب مىدانند. و گروهى ديگر مرگ استالين و بقدرت رسيدن خروشچف را پايانى بر انقلاب اكتبر و احيا سرمايه دارى مىدانند.  علت اين تفاوتها عمدتا به وقايع ده سال پس از انقلاب برمىگردد. يعنى از سال 1917 تا 1927 كه حزب كمونيست تصفيه هاى خود را رسما شروع كرد. از همين رو بررسى دقيق اتفاقاتى كه در آن ده سال گذشت مىتواند درسها و تجارب گرانقيمتى را با خود بهمراه داشته باشد.

سرنوشت نيكلاى دوم ( تزار) پس از انقلاب اكتبر 

سربلند 22 اكتبر 2005

روزى آناتول فرانس گفت " كاملترين انقلاب ، انقلابى است كه در آن آخرين پادشاه با روده هاى آخرين كشيش بدار آويخته شود " . هر چند اين جمله در خود طنزى قوى نهفته دارد اما او آگاهانه و يا ناآگاهانه به مهمترين واقعيت موجود مقابل سعادت بشر اشاره كرده بود. مذهب و استبداد.

جنگ، صلح و طبقه كارگر

نگاهى به جزوه" برنامه جنگى انقلاب پرولترى" اثر لنين

" طبقه ستمكشى كه براى  اموختن طرز استعمال اسلحه و بدست آوردن آن نكوشد فقط شايسته آن است كه با وى همانند برده رفتار شود" (لنين)

اينجا را كليك كنيد

www.mano-paltalk.net/jeddi10/sar12072.pdf

سرنوشت نيكلاى دوم ( تزار) پس از انقلاب اكتبر 

روزى آناتول فرانس گفت " كاملترين انقلاب ، انقلابى است كه در آن آخرين پادشاه با روده هاى آخرين كشيش بدار آويخته شود " . هر چند اين جمله در خود طنزى قوى نهفته دارد اما او آگاهانه و يا ناآگاهانه به مهمترين واقعيت موجود مقابل سعادت بشر اشاره كرده بود. مذهب و استبداد.

 نيكلاى دوم كه به تقليد از پيشينه گان خود در قرن هجدهم لقب " تزار " را بر خود نهاده بود آخرين عضو از خانواده " رومانف " ها بود  كه تومار زندگيش در پس انقلابى همه گير در هم پيچيده شد. لقب تزار براى اولين بار توسط " ايوان چهارم" كه از شدت جنايت به " ايوان مخوف " ملقب شده بود مورد استفاده قرار گرفته بود.

رومانف ها خاندانى بودند كه قرنها سرزمين روسيه را بمثابه ارثى الهى متعلق به خود دانسته و بر آن حكومت مىكردند. آنها در كاخ هاى افسانه اى خود زيست مىكردند و زالو وار از خون مليونها دهقان و كشاورز ارتزاق مىكردند. اما قرعه تاريخ به نيكلاى دوم اصابت كرده بود كه در طول سلطنت مستبدانه خود شاهد چندين انقلاب پى درپى باشد . در حقيقت تزار تنها خانوده رومانف ها بود كه هرگز فرصت پيدا نكرد مانند پيشينيان خود براحتى حكومت كند و در طول حكومتش بارها با چالش هاى جدى انقلابى و حتى خانوادگى و اخلاقى دست بگريبان بود.